• σπασμούς
• απώλεια συνείδησης
• ακατανόητες κινήσεις
• βλέμμα στο κενό
• σύγχυση μετά την κρίση

• Διατηρήστε την ψυχραιμία σας.
• Μείνετε κοντά μέχρι να συνέλθει πλήρως.
• Χρονόμετρηστε τη διάρκεια της κρίσης.
• Ελέγξτε για ιατρικό βραχιόλι ή γνωστό ιστορικό επιληψίας.

• Απομακρύνετε αιχμηρά ή επικίνδυνα αντικείμενα.
• Βοηθήστε το να ξαπλώσει απαλά στο έδαφος.
• Χαλαρώστε ρούχα γύρω από τον λαιμό.
• Μην προσπαθήσετε να συγκρατήσετε τους σπασμούς.
• Μην βάλετε τίποτα στο στόμα του – δεν υπάρχει κίνδυνος να “καταπιεί τη γλώσσα του”.

• να διατηρηθεί ανοιχτός ο αεραγωγός
• να αποφευχθεί πνιγμός από σάλια ή εμετό
• να αναπνέει πιο άνετα

• Μην δώσετε νερό, φαγητό ή φάρμακα.
• Μην ανοίξετε το στόμα με αντικείμενα.
• Μην μετακινήσετε το άτομο χωρίς λόγο.
• Μην το αφήσετε μόνο του.

• Η κρίση διαρκεί πάνω από 5 λεπτά.
• Ακολουθεί δεύτερη κρίση χωρίς ανάνηψη.
• Το άτομο δεν επανέρχεται μετά το τέλος των σπασμών.
• Υπάρχει τραυματισμός.
• Η κρίση συμβαίνει μέσα στο νερό.
• Το άτομο είναι έγκυος.
• Είναι η πρώτη κρίση στη ζωή του.

• κουρασμένο
• μπερδεμένο
• νυσταγμένο

Η αύξηση του μαστού , περιλαμβάνει τη χρήση εμφυτευμάτων στήθους ή μεταφοράς λίπους για να αυξηθεί το μέγεθος των μαστών σας. Αυτή η διαδικασία μπορεί επίσης να αποκαταστήσει τον όγκο του μαστού που χάθηκε μετά τη μείωση του βάρους ή την εγκυμοσύνη, να επιτύχει ένα πιο στρογγυλό σχήμα του μαστού ή να βελτιώσει τη φυσική ασυμμετρία του μεγέθους του μαστού.

Τι μπορεί να κάνει η χειρουργική επέμβαση αύξησης του στήθους

• Αύξηση της πληρότητας και της προβολής των μαστών σας
  
• Βελτίωση της ισορροπίας του μαστού
  
• Βελτίωση της εικόνας και της αυτοπεποίθησής σας
  

Τα εμφυτεύματα στήθους μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για την ανακατασκευή του μαστού μετά από μαστεκτομή ή τραυματισμό.

Αύξηση στήθους πριν και μετά (φωτογραφίες)

 Τι δεν μπορεί να κάνει η χειρουργική επέμβαση αύξησης του στήθους

Η αύξηση του μαστού δεν διορθώνει τα σοβαρά γέρνοντα στήθη. Μια ανόρθωση στήθους μπορεί να ζητηθεί μαζί με μια αύξηση του μαστού λόγο χαλάρωσης του στήθους ώστε να φαίνονται ποιο γεμάτα και ανορθωμένα.

 

Η ανύψωση του μαστού μπορεί συχνά να γίνει ταυτόχρονα με την αύξησή του ή μπορεί να απαιτεί ξεχωριστή επέμβαση. Ο πλαστικός χειρουργός σας θα σας βοηθήσει στη λήψη αυτής της απόφασης.

 Ποιες είναι καλές υποψήφιες για αύξηση του στήθους;

Η αύξηση του μαστού είναι μια βαθιά προσωπική διαδικασία και είναι σημαντικό να το κάνετε για τον εαυτό σας και όχι για κάποιον άλλο, ακόμα κι αν το άτομο αυτό έχει προσφερθεί να πληρώσει για αυτό. Η ικανοποίηση των ασθενών είναι υψηλή, ειδικά όταν θέλουν οι ίδιοι τη διαδικασία.

Μπορεί να είστε υποψήφιες για αύξηση του μαστού εάν:

• Είστε σωματικά υγιείς και δεν είστε έγκυος ή θηλάζετε
  
• Έχετε ρεαλιστικές προσδοκίες
  
• Τα στήθη σας  έχουν αναπτυχθεί πλήρως
  
• Σας ενοχλεί η αίσθηση ότι τα στήθη σας είναι πολύ μικρά
  
• Δεν είστε ικανοποιημένοι με το ότι το στήθος σας χάνει το σχήμα και τον όγκο του μετά την εγκυμοσύνη, την απώλεια βάρους ή τη γήρανση
  
• Είστε δυσαρεστημένοι με το πάνω μέρος του μαστού σας να φαίνεται "κενό"
  
• Τα στήθη σας είναι ασύμμετρα
  
• Ένα ή και τα δύο στήθη απέτυχαν να αναπτυχθούν κανονικά ή έχουν επιμήκη μορφή  

Εάν σκέφτεστε τη χειρουργική επέμβαση, αφιερώστε λίγο χρόνο εξετάζοντας τις φωτογραφίες αύξησης του μαστού και μάθετε τι να περιμένετε κατά τη διάρκεια της ανάρρωσης . Η προετοιμασία εκ των προτέρων βοηθά τους ασθενείς να έχουν εύλογες προσδοκίες και ομαλότερη ανάρρωση.

 Εμφυτεύματα στήθους: Τι πρέπει να γνωρίζουν οι ασθενείς

Τα εμφυτεύματα στήθους είναι εγκεκριμένα από την FDA υλικά που προσφέρουν πολλά οφέλη ποιότητας ζωής στους ασθενείς. Κάθε χρόνο, εκατοντάδες χιλιάδες ασθενείς υποβάλλονται σε διαδικασίες εμφύτευσης μαστού παγκοσμίως. Τα εμφυτεύματα στήθους παραμένουν μια σημαντική επιλογή για τις διαδικασίες αύξησης και ανακατασκευής  του μαστού.

 Ασφάλεια εμφυτευμάτων μαστού

Η Αμερικανική Εταιρεία Πλαστικών Χειρουργών λαμβάνει σοβαρά υπόψη όλες τις ανησυχίες για την ασφάλεια των ασθενών.

Εκατοντάδες χιλιάδες ασθενείς επιλέγουν εμφυτεύματα στήθους κάθε χρόνο και δεν αναφέρουν δυσμενείς επιπτώσεις. Όταν αναφέρεται μια πιθανή συσχέτιση με μια σπάνια ασθένεια, οι πλαστικοί χειρουργοί ακολουθούν την επιστήμη για να παρέχουν λεπτομερείς, ακριβείς πληροφορίες για την πλήρη συγκατάθεση του ασθενούς και τη λήψη αποφάσεων.

Όπως σημειώθηκε, τα εμφυτεύματα στήθους έχουν μελετηθεί παγκοσμίως για δεκαετίες και η επιστημονική βιβλιογραφία δεν δείχνει αιτιώδη σχέση μεταξύ εμφυτευμάτων και αυτοάνοσων ασθενειών. Αυτό δεν σημαίνει ότι ένας ασθενής δεν θα μπορούσε να έχει αρνητική αντίδραση σε οποιαδήποτε ιατρικό υλικό και εάν μία ασθενής επιθυμεί να αφαιρέσει τα εμφυτεύματα στήθους της - για οποιονδήποτε λόγο - θα πρέπει να συμβουλευτεί τον πλαστικό χειρουργό της.

Όπως κάθε ιατρικό υλικό, τα εμφυτεύματα μαστού ενέχουν κίνδυνο επιπλοκών και σε περίπτωση εμφάνισης επιπλοκών, οι ασθενείς θα πρέπει να συμβουλευτούν τον πλαστικό χειρουργό τους για να το αντιμετωπίσουν εγκαίρως.

Για περισσότερες πληροφορίες δείτε το πλήρες άρθρο.

Στην αρχή της πανδημίας του κορονοιού COVID-19  οι πληροφορίες μας ήταν από κλινικές αναφορές περιπτώσεων του COVID-19 και ότι γνωρίζαμε από τις πανδημίες γρίπης και το σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο sars που προέκυψε από το SARS-CoV.

 

Γρήγορα ανακαλύψαμε ότι ο Covid-19 ήταν πολύ διαφορετικός από την εποχική γρίπη αλλά χρειάστηκε περισσότερος χρόνος για να συνειδητοποιήσουμε ότι υπήρχαν σημαντικές διαφορές και ομοιότητες με τον sars. Για παράδειγμα, ο COVID-19 είναι μολυσματικός ακόμη και κατά τη διάρκεια της προσυμπτωματικής φάσης. Ο υποδοχέας μετατροπής του ενζύμου της αγγειοτενσίνης 2 (ACE2), ο οποίος επιτρέπει στον ιό να εισέλθει στο σώμα, μπορεί επίσης να είναι το κλειδί για την προστασία των πνευμόνων στις μεταγενέστερες φάσεις της νόσου.

 

Για να καταλάβουμε Τι συμβαίνει στο ανθρώπινο σώμα. Η ασθένεια χωρίστηκε σε 4 φάσεις. Ήπια μέτρια σοβαρή και κρίσιμη.

 

Φάση 1: Εισβολή κυττάρων και ιογενής αναπαραγωγή στη μύτη

 

Φάση 2: Η αναπαραγωγή στον πνεύμονα και ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος

 

Φάση 3: Πνευμονία

 

Φάση 4: Σύνδρομο οξείας αναπνευστικής ανεπάρκειας, με καταιγίδα κυτοκινών και πολλαπλή ανεπάρκεια οργάνων

 

Φάση 1 (Εισβολή κυττάρων και ιογενής αναπαραγωγή στη μύτη).

 

Τόσο το SARS-CoV-2 όσο και το SARS-CoV αποκτούν είσοδο μέσω ενός υποδοχέα που ονομάζεται ACE2.

 

Αρχικά οι ερευνητές πίστευαν ότι αυτοί οι υποδοχείς δεν ήταν παρόντες στο επιφανειακό στρώμα των κυττάρων στη μύτη και ως εκ τούτου δεν ήταν μία σημαντική τοποθεσία για την ιογενή αναπαραγωγή SARS-CoV.

 

Μία άλλη διεθνή ομάδα ερευνητών βρήκε αυτούς τους υποδοχείς στην συνέχεια στα εκκριτικά και τριχωτά κύτταρα της μύτης. Πιο πρόσφατα, οι επιστήμονες έχουν βρει ACE2 υποδοχείς στο στόμα και τη γλώσσα, το οποίο δείχνει μία μετάδοση του ιού από το  χέρι στο στόμα.

 

Με την είσοδο του ιού στο σώμα το γενετικό υλικό του ιού κατευθύνει το κύτταρο να κατασκευάσει εκατομμύρια αντίγραφα του εαυτού του.

 

Μία πολύ προσεκτική μελέτη δειγμάτων από 9 άτομα που βρέθηκαν κατά την ιχνηλάτηση σε νοσοκομείο της Γερμανίας έδειξε τη σημασία της αναπαραγωγής του ιού στη μύτη για την πρώιμη εξάπλωσή του.

 

Σύμφωνα με τη μελέτη του Menni, η απώλεια της όσφρησης ήταν το πιο συχνά αναφερόμενο σύμπτωμα της ανώτερης αναπνευστικής οδού σε αυτούς που ήταν θετικοί για covid-19, επηρεάζοντας το 59% των ανθρώπων. Ήταν πιο συχνό από έναν επίμονο βήχα (58%) ή βραχνή φωνή (32,3%).

 

Φάση 2 (Η αναπαραγωγή στον πνεύμονα και η ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος)

 

Η μελέτη ιικού φορτίου στη Γερμανία έδειξε ότι η ενεργός αναπαραγωγή του ιού εμφανίζεται στην ανώτερη αναπνευστική οδό. Επτά στους εννέα συμμετέχοντες ανέφεραν βήχα μεταξύ των αρχικών συμπτωμάτων τους. Σε δύο άτομα με κάποια σημάδια λοίμωξης των πνευμόνων, ο ιός στα πτύελα κορυφώθηκε την ημέρα 10-11. Σε ένα άτομο ήταν παρόν στα πτύελα μέχρι την 28η ημέρα.

 

Στον πνεύμονα, ο υποδοχέας ACE2 βρίσκεται πάνω από τα κύτταρα των πνευμόνων που ονομάζονται πνευμονοκύτταρα. Αυτά έχουν έναν σημαντικό ρόλο στην παραγωγή μίας ουσίας που καλύπτει τους σάκους αέρα (κυψελίδες), βοηθώντας τες έτσι να μένουν  ανοικτές για την ανταλλαγή οξυγόνου και διοξειδίου του άνθρακα.

 

Μόλις το σώμα αναγνωρίζει μια ξένη πρωτεΐνη, ενεργοποιεί την πρώτη αντίδραση. Τα λεμφοκύτταρα - αρχίζουν να παράγουν την πρώτη άμυνα, αντισώματα τύπου IgM και στη συνέχεια αντισώματα (ο τύπος IgG).

 

Στη γερμανική ιογενή μελέτη, το 50% των συμμετεχόντων είχαν αντισώματα IgM ή IgG μέχρι την 7^η ημέρα, και όλοι είχαν αυτά τα αντισώματα μέχρι την 14^η ημέρα. Η ποσότητα των αντισωμάτων δεν προέβλεψε την κλινική πορεία της νόσου.

 

Το 80% των ατόμων με COVID-19 θα έχουν ήπια ή ασυμπτωματική νόσο, με κοινά συμπτώματα όπως πυρετό, βήχα και απώλεια της όσφρησης. Οι περισσότεροι θα έχουν μόνο μία φάση 1 ή 2 φυσιολογικές αντιδράσεις σε SARS-CoV-2 λοίμωξη.

 

Φάση 3: Πνευμονία

 

Περίπου το 13,8% των ατόμων με COVID-19 θα έχουν σοβαρή ασθένεια και θα χρειαστούν νοσηλεία καθώς εμφανίζεται δύσπνοια. Από αυτά τα άτομα, το 75% θα έχει αμφοτερόπλευρη πνευμονία.

 

Αυτό συμβαίνει επειδή  η μειωμένη επιφανειοδραστική ουσία στις κυψελίδες από την ιογενή καταστροφή των πνευμονοκυττάρων καθιστά δύσκολο για τους πνεύμονες να κρατήσει τις κυψελίδες ανοικτές. Τα λευκά αιμοσφαίρια του οργανισμού, όπως τα ουδετερόφιλα και τα μακροφάγα, επιτίθονται στις κυψελίδες. Εν τω μεταξύ, τα αιμοφόρα αγγεία γύρω από τους σάκους αέρα γίνονται διαπερατά σαν απάντηση σε φλεγμονώδεις χημικές ουσίες που τα λευκά αιμοσφαίρια απελευθερώνουν. Αυτό το υγρό στα αγγεία ασκεί πίεση στις κυψελίδες εξωτερικά και, σε συνδυασμό με την έλλειψη επιφανειοδραστικής ουσίας, τους προκαλεί κατάρρευση. Έτσι, η αναπνοή γίνεται δύσκολη, και η επιφάνεια στον πνεύμονα όπου συνήθως λαμβάνει χώρα η μεταφορά οξυγόνου μειώνεται, οδηγώντας σε δύσπνοια.

 

Φάση 4 (Σύνδρομο οξείας αναπνευστικής ανεπάρκειας, με καταιγίδα κυτοκινών και πολλαπλή ανεπάρκεια οργάνων)

 

Ο πιο κοινός χρόνος για την εμφάνιση της κρίσιμης νόσου είναι οι 10 ημέρες, και μπορεί να εμφανιστεί ξαφνικά σε ένα μικρό ποσοστό των ατόμων με ήπια ή μέτρια νόσο.

 
 

Στο Σύνδρομο οξείας αναπνευστικής ανεπάρκειας (ARDS), το στάδιο της φλεγμονής δίνει τη θέση του στο στάδιο της ίνωσης. Οι θρόμβοι ινώδους σχηματίζονται στις κυψελίδες και τα μικροέμβολα (μικροί θρόμβοι αίματος) αποφράσουν  τα μικρά αιμοφόρα αγγεία στον πνεύμονα που είναι υπεύθυνα για την ανταλλαγή αερίων με τις κυψελίδες.

 

Οι κυτοκίνες είναι χημικοί μεσολαβητές που τα λευκά αιμοσφαίρια όπως τα μακροφάγα απελευθερώνουν, και μπορούν να καταβροχθίσουν μολυσμένα κύτταρα. Αυτές οι κυτοκίνες - που έχουν ονόματα όπως IL1, IL6, και TNFα - έχουν δράσεις που περιλαμβάνουν τη διαστολή των τοιχωμάτων των αγγείων καθιστώντας τα πιο διαπερατά. Σε ακραίες περιπτώσεις, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε κατάρρευση του καρδιαγγειακού συστήματος.

Η χρήση μάσκας συγκρατεί τα σταγονίδια και μπορεί να μειώσει τη διασπορά της λοίμωξης στην κοινότητα. Κύριος στόχος της χρήσης της μάσκας είναι να προστατεύσετε τους ανθρώπους γύρω σας  εάν έχετε μολυνθεί.

• Πότε όμως και πού είναι υποχρεωτική όμως η χρήση μάσκας;
  
• Όταν φοράω τη μάσκα πρέπει να συνεχίσω να τηρώ την απόσταση των 2 μέτρων;
  
• Με τι ύφασμα μπορώ να φτιάξω μία υφασμάτινη μάσκα;
  
• Πώς βάζω και πώς βγάζω τη μάσκα;
  

Θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε σε αυτές τις απορίες σύμφωνα με τις οδηγίες που έχει δώσει ο ΕΟΔΥ.

1. Στον παρακάτω πίνακα φαίνεται συνοπτικά σε ποιους χώρους και από ποιους είναι υποχρεωτική ή προαιρετική η χρήση μάσκας

2. Ναι, πρέπει να τηρώ την απόσταση των 2 μέτρων από άλλα άτομα ακόμα και όταν  φοράω μάσκα. Η χρήση της μάσκας είναι ένα συμπληρωματικό μέτρο και δεν υποκαθιστά καίριας σημασίας  προληπτικά μέτρα όπως η φυσική απόσταση, η αναπνευστική υγιεινή (χρήση χαρτομάντηλου για τον βήχα ή φτέρνισμα), η υγιεινή των χεριών και η αποφυγή αγγίγματος του προσώπου.

H μάσκα δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε παιδιά κάτω των 3 ετών και σε άτομα που έχουν προβλήματα με το αναπνευστικό ή δεν μπορούν να την αφαιρέσουν χωρίς βοήθεια.

3. Για την κατασκευή μίας υφασμάτινης μάσκας Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε βαμβακερό ύφασμα με πυκνή ύφανση (π.χ. βαμβακερά T-shirt, βαμβακερά σεντόνια,  βαμβακερές πετσέτες κουζίνας/φαγητού,). Τα 100% βαμβακερά υφάσματα με πυκνή ύφανση σε διπλό στρώμα προσφέρουν πολύ υψηλή προστασία.

Εναλλακτικά με χαμηλότερο ποσοστό προστασίας, μπορούν να χρησιμοποιηθούν:

2 στρώματα βαμβακερού υφάσματος πιο χαλαρής ύφανσης

2 στρώματα λινού υφάσματος

2 στρώματα μεταξωτού υφάσματος

4. Στο παρακάτω βίντεο ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός εξηγεί πώς βάζουμε και πως βγάζουμε  σωστά τις μάσκες.

Το μαγνήσιο, είναι ένα στοιχείο το οποίο βρίσκεται άφθονο στο ανθρώπινο σώμα, βρίσκεται επίσης σε πολλά τρόφιμα, προστίθεται σε προϊόντα διατροφής που διατίθενται ως συμπληρώματα διατροφής, και υπάρχει σε ορισμένα φάρμακα (όπως αντιόξινα και καθαρτικά). Το μαγνήσιο είναι ένας συμπαράγοντας σε περισσότερα από 300 ενζυμικά συστήματα που ρυθμίζουν τις διαφορετικές βιοχημικές αντιδράσεις στο σώμα, συμπεριλαμβανομένης της πρωτεϊνικής σύνθεσης, της λειτουργίας μυών και νεύρων, του ελέγχου γλυκόζης αίματος, και της ρύθμισης της πίεσης του αίματος .

 

Το μαγνήσιο χρειάζεται για την παραγωγή ενέργειας, την οξειδωτική φωσφορυλίωση και τη γλυκόλυση. Συμβάλλει στη δομική ανάπτυξη των οστών και απαιτείται για τη σύνθεση του DNA, RNA, και το αντιοξειδωτικό γλουταθειόνη. Το μαγνήσιο διαδραματίζει επίσης έναν ρόλο στην ενεργό μεταφορά των ιόντων ασβεστίου και καλίου στις μεμβράνες κυττάρων, μια διαδικασία που είναι σημαντική στην νευρική ώση, τη συστολή μυών, και τον κανονικό καρδιακό ρυθμό.

 

Πηγές μαγνησίου

 

Τρόφιμα

 

Το μαγνήσιο βρίσκεται σε φυτικές και ζωικές τροφές και σε ποτά. Τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, όπως το σπανάκι, τα όσπρια, οι ξηροί καρποί, οι σπόροι και τα δημητριακά ολικής αλέσεως, είναι καλές πηγές μαγνησίου. Σε γενικές γραμμές, τα τρόφιμα που περιέχουν διαιτητικές ίνες παρέχουν μαγνήσιο. Το μαγνήσιο προστίθεται επίσης σε μερικά δημητριακά πρωινού και άλλα εμπλουτισμένα τρόφιμα.

 

Ορισμένα μεταλλικά, και εμφιαλωμένα νερά μπορεί επίσης να είναι πηγές μαγνησίου, αλλά η ποσότητα του μαγνησίου στο νερό ποικίλλει ανάλογα με την πηγή και το εμπορικό σήμα (που κυμαίνονται από 1 mg / L σε περισσότερα από 120 mg / L).

 

Περίπου το 30% έως 40% του διαιτητικού μαγνησίου που καταναλώνεται απορροφάται συνήθως από το σώμα

 

Πηγές μαγνησίου σε τρόφιμα

Τρόφιμα                Χιλιοστόγραμμα(mg)

                                 ανά μερίδα             Ποσοστό   DV*

            

Αμύγδαλα, ξηρά

ψημένα, 1 ουγγιά                  80                         19

            

Σπανάκι βραστό,

1/2 φλιτζάνι                          78                         19

            

Κάσιους, ξηρό

ψητό, 1 ουγκιά                      74                         18

            

Φιστίκια, λάδι

ψημένα, 1/4 φλιτζάνι             63                        15

            

Δημητριακά,

τεμαχισμένο σιτάρι, 2

μεγάλα μπισκότα                   61                        15

            

Γάλα σόγιας, απλό

ή βανίλια, 1 φλιτζάνι               61                       15

            

Μαύρα φασόλια,

μαγειρεμένα,

1/2 φλιτζάνι                           60                        14

            

Φυστικοβούτυρο,

2 κ.σ.                                      49                        12

            

Πατάτα, ψημένη

με φλούδα, 3,5 ουγγιές            43                       10

            

Ρύζι, καφέ, μαγειρεμένο,

1/2 φλιτζάνι                             42                      10

            

Γιαούρτι, απλό,

χαμηλά λιπαρά,

8 ουγγιές                                  42                      10

            

Δημητριακά πρωινού,

εμπλουτισμένα με

το 10% του DV

για το μαγνήσιο,

1   μερίδα                                 42                      10

            

Πλιγούρι βρώμης                     36                        9

            

Φασόλια, κονσέρβα,

1/2 φλιτζάνι                             35                       8

            

Μπανάνα, 1 μέτριο                  32                       8

            

Σολομός, Ατλαντικού,

εκτροφής,

Μαγειρεμένος, 3 ουγγιές           26                       6

            

Γάλα, 1 φλιτζάνι                       24–27                 6

            

Σταφίδες, 1/2 φλιτζάνι              23                        5

            

Ψωμί ολικής αλέσεως,

1 φέτα                                      23                        5

            

Αβοκάντο, σε κύβους,

1/2 φλιτζάνι                             22                         5

            

Στήθος κοτόπουλου,

ψητό, 3 ουγγιές                        22                         5

            

Μοσχαρίσιος κιμάς,

90% άπαχος,

ψημένος στο τηγάνι,

3 ουγγιές                                 20                          5

            

Μπρόκολο,

ψιλοκομμένο και

μαγειρεμένο,

1/2 φλιτζάνι                            12                           3

            

Ρύζι, λευκό,

μαγειρεμένο,

1/2 φλιτζάνι                            10                            2

            

Μήλο, 1 μεσαίο                       9                              2

            

Καρότο, ωμό,

1 μέτριο                                   7                              2

       
 

*DV = Ημερήσια Αξία. Η Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) ανέπτυξε το DVs για να βοηθήσει τους καταναλωτές να συγκρίνουν το θρεπτικό περιεχόμενο των τροφίμων και των συμπληρωμάτων διατροφής στο πλαίσιο μιας συνολικής διατροφής. Το DV για το μαγνήσιο στις νέες ετικέτες Διατροφικών Δεδομένων και Διατροφικών Πληροφοριών και χρησιμοποιείται για τις τιμές του Πίνακα είναι 420 mg για ενήλικες και παιδιά ηλικίας 4 ετών και άνω. Το FDA απαιτεί οι κατασκευαστές να χρησιμοποιούν αυτές τις νέες ετικέτες από τον Ιανουάριο του 2020, αλλά οι εταιρείες με ετήσιες πωλήσεις κάτω από 10 εκατομμύρια δολάρια μπορούν να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν τις παλιές ετικέτες που απαριθμούν ένα μαγνήσιο DV των 400 mg μέχρι τον Ιανουάριο του 2021. Το FDA δεν απαιτεί στις ετικέτες τροφίμων να υπάρχει η περιεκτικότητα σε μαγνήσιο εκτός αν το μαγνήσιο έχει προστεθεί στα τρόφιμα. Τα τρόφιμα που παρέχουν το 20% ή περισσότερο του DV θεωρούνται υψηλές πηγές του θρεπτικού συστατικού, αλλά τα τρόφιμα που περιέχουν χαμηλότερα ποσοστά του DV συμβάλλουν επίσης σε μια υγιεινή διατροφή.

 

Συμπληρώματα διατροφής

 

Συμπληρώματα μαγνησίου είναι διαθέσιμα σε διάφορες μορφές, συμπεριλαμβανομένου του οξειδίου του μαγνησίου, του κιτρικού άλατος, και του χλωριούχου. Ο πίνακας με τις Διατροφικές Πληροφορίες σε ένα διαιτητικό συμπλήρωμα δηλώνει την ποσότητα του στοιχείου του μαγνησίου στο προϊόν και όχι το βάρος ολόκληρης της ένωσης μαγνησίου που περιέχει.

 

Η απορρόφηση του μαγνησίου από διαφορετικά είδη συμπληρωμάτων μαγνησίου ποικίλλει. Οι μορφές μαγνησίου που διαλύονται καλά σε υγρό απορροφώνται περισσότερο στο έντερο από τις λιγότερο διαλυτές μορφές. Μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι το μαγνήσιο στο ασπαρτικό, κιτρικό, γαλακτικό άλας, και οι χλωριούχες μορφές του απορροφώνται περισσότερο και είναι πιο βιοδιαθέσιμο από το οξείδιο του μαγνησίου και το θειικό μαγνήσιο. Μια μελέτη διαπίστωσε ότι πολύ υψηλές δόσεις ψευδαργύρου από συμπληρώματα (142 mg/ημέρα) μπορεί να επηρεάσουν την απορρόφηση του μαγνησίου και να διαταράξουν την ισορροπία μαγνησίου στο σώμα

 

Φάρμακα

 

Το μαγνήσιο είναι ένα κύριο συστατικό σε ορισμένα καθαρτικά. Το Γάλα Μαγνησίας, για παράδειγμα, παρέχει 500 mg στοιχειακού μαγνησίου (ως υδροξείδιο του μαγνησίου) ανά κουταλιά της σούπας, οι οδηγίες προτείνουν λήψη έως και 4 κουταλιές της σούπας/ ημέρα για εφήβους και ενήλικες (Αν και μια τέτοια δόση μαγνησίου είναι πολύ πάνω από το ασφαλές ανώτερο επίπεδο, μέρος του μαγνησίου δεν απορροφάται λόγω της καθαρτικής δράσης του φαρμάκου.). Μαγνήσιο περιλαμβάνεται επίσης και σε ορισμένες θεραπείες για καούρα και στομαχικές διαταραχές λόγω δυσπεψίας.

 

Ανεπάρκεια μαγνησίου

 

Συμπτώματα από ανεπάρκεια μαγνησίου λόγω της χαμηλής διαιτητικής πρόσληψης σε κατά τα άλλα-υγιείς ανθρώπους είναι σπάνιο, διότι τα νεφρά περιορίζουν την απέκκριση από το ουροποιητικό αυτού του στοιχείου. Ωστόσο, συνήθως χαμηλές προσλήψεις ή υπερβολικές απώλειες μαγνησίου λόγω ορισμένων συνθηκών υγείας όπως, χρόνιος αλκοολισμός, και / ή η χρήση ορισμένων φαρμάκων μπορεί να οδηγήσει σε ανεπάρκεια μαγνησίου.

 

Τα πρώιμα σημάδια ανεπάρκειας μαγνησίου περιλαμβάνουν απώλεια όρεξης, ναυτία, έμετο, κόπωση και αδυναμία. Καθώς η ανεπάρκεια μαγνησίου επιδεινώνεται, μούδιασμα, μυρμήγκιασμα, μυϊκές συσπάσεις και κράμπες, επιληπτικές κρίσεις, αλλαγές προσωπικότητας, μη φυσιολογικοί καρδιακοί ρυθμοί και στεφανιαίοι σπασμοί μπορούν να συμβούν. Σοβαρή ανεπάρκεια μαγνησίου μπορεί να οδηγήσει σε υπασβεστιαιμία ή υποκαλιαιμία (χαμηλά επίπεδα ασβεστίου ορού ή καλίου, αντίστοιχα).

 

Ομάδες κινδύνου για ανεπάρκεια μαγνησίου

 

Η ανεπάρκεια μαγνησίου μπορεί να εμφανιστεί όταν οι προσλήψεις πέφτουν κάτω από το RDA, αλλά είναι πάνω από το ποσό που απαιτείται για την αποφυγή εμφανούς ανεπάρκειας. Οι ακόλουθες ομάδες είναι πιο πιθανό από ό, τι άλλες να διατρέξουν κίνδυνο ανεπάρκειας μαγνησίου, επειδή καταναλώνουν συνήθως ανεπαρκείς ποσότητες ή έχουν παθήσεις (ή λαμβάνουν φάρμακα) που μειώνουν την απορρόφηση μαγνησίου από το έντερο ή αυξάνουν τις απώλειές του από το σώμα.

 

Άτομα με παθήσεις γαστρεντερικού

 

Νόσος Crohn: Χρόνια διάρροια και η δυσαπορρόφηση λίπους

 

Εντεροπάθεια (κοιλιοκάκη) που οφείλεται σε ευαισθησία στην γλουτένη

 

Περιφερειακή εντερίτιδα

 

Εκτομή ή παράκαμψη του λεπτού εντέρου, ειδικά στον ειλεό, συνήθως οδηγεί σε δυσαπορρόφηση και απώλεια μαγνησίου.

 

Άτομα με διαβήτη τύπου 2

 

Άτομα με εξάρτηση από το αλκοόλ: Η κακή διαιτητική πρόσληψη και η διατροφική κατάσταση, τα γαστρεντερικά προβλήματα, συμπεριλαμβανομένου του εμέτου, της διάρροιας, και η στεατόρροια (λιπαρά κόπρανα) που προκύπτουν από παγκρεατίτιδα, νεφρική δυσλειτουργία με περίσσεια απέκκρισης μαγνησίου στα ούρα, εξάντληση των φωσφορικών αλάτων· ανεπάρκεια βιταμίνης D, οξεία αλκοολική κετοξέωση και υπεραλδοστερονισμός δευτερογενής ηπατικής νόσου μπορεί όλα να συμβάλουν στη μειωμένη κατάσταση του μαγνησίου.

 

Ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας: Η απορρόφηση μαγνησίου από το έντερο μειώνεται και η νεφρική απέκκριση μαγνησίου αυξάνεται με την ηλικία. Οι ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας είναι επίσης πιο πιθανό να έχουν χρόνιες ασθένειες ή να λαμβάνουν φάρμακα που μεταβάλλουν την κατάσταση του μαγνησίου, η οποία μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εξάντλησης του μαγνησίου.

 

Μαγνήσιο και Υγεία

 

Οι συνήθως χαμηλές προσλήψεις μαγνησίου προκαλούν αλλαγές στις βιοχημικές οδούς που μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο ασθένειας με την πάροδο του χρόνου.

 

Υπέρταση και καρδιαγγειακές παθήσεις

 

Η υπέρταση είναι ένας σημαντικός παράγοντας κινδύνου για καρδιακές παθήσεις και εγκεφαλικό επεισόδιο. Μελέτες μέχρι σήμερα, ωστόσο, έχουν διαπιστώσει ότι τα συμπληρώματα μαγνησίου μειώνουν την αρτηριακή πίεση, στην καλύτερη περίπτωση, σε μικρό μόνο βαθμό.

 

Μια συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση των προοπτικών μελετών διαπίστωσε ότι τα υψηλότερα επίπεδα μαγνησίου στον ορό συσχετίστηκαν σημαντικά με χαμηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου και η υψηλότερη πρόσληψη μαγνησίου (έως περίπου 250 mg/ημέρα) συσχετίστηκαν με σημαντικά χαμηλότερο κίνδυνο ισχαιμικών καρδιακών παθήσεων που προκλήθηκε από μειωμένη παροχή αίματος στον καρδιακό μυ.

 

Οι υψηλότερες προσλήψεις μαγνησίου μπορεί να μειώσουν τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου. Σε μια μετα-ανάλυση με συνολικά 241.378 συμμετέχοντες, η προσθήκη 100 mg/ημέρα μαγνησίου στη διατροφή συσχετίστηκε με 8% μειωμένο κίνδυνο συνολικού εγκεφαλικού επεισοδίου, ειδικά ισχαιμικό και όχι αιμορραγικό εγκεφαλικό επεισόδιο. Ο περιορισμός τέτοιων μελετών παρατήρησης, ωστόσο, είναι η πιθανότητα συγχύσεως με άλλα θρεπτικά συστατικά ή διαιτητικά συστατικά που θα μπορούσαν επίσης να επηρεάσουν τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου.

 

Μια μεγάλη, καλά σχεδιασμένη κλινική δοκιμή είναι απαραίτητη για την καλύτερη κατανόηση της συμβολής του μαγνησίου από τα τρόφιμα και τα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία της καρδιάς και την πρωτογενή πρόληψη των καρδιαγγειακών παθήσεων.

 

Διαβήτης τύπου 2

 

Δίαιτες με υψηλότερες ποσότητες μαγνησίου σχετίζονται με σημαντικά χαμηλότερο κίνδυνο διαβήτη, πιθανώς λόγω του σημαντικού ρόλου του μαγνησίου στο μεταβολισμό της γλυκόζης. Ο διαβήτης οδηγεί σε αυξημένες απώλειες μαγνησίου από το ουροποιητικό και η επακόλουθη ανεπάρκεια μαγνησίου μπορεί να επηρεάσει την έκκριση και τη δράση της ινσουλίνης, επιδεινώνοντας έτσι τον έλεγχο του διαβήτη.

 

Η Αμερικανική Ένωση Διαβήτη όμως αναφέρει ότι δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία που να υποστηρίζουν τη συνήθη χρήση του μαγνησίου για τη βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου σε άτομα με διαβήτη. Σημειώνει επίσης ότι δεν υπάρχουν σαφείς επιστημονικές ενδείξεις ότι η προσθήκη βιταμινών και ανόργανων συστατικών ωφελεί τα άτομα με διαβήτη που δεν έχουν υποκείμενες διατροφικές ανεπάρκειες.

 

Οστεοπόρωση

 

Το μαγνήσιο εμπλέκεται στο σχηματισμό των οστών και επηρεάζει τις δραστηριότητες των οστεοβλαστών και των οστεοκλαστών. Το μαγνήσιο επηρεάζει επίσης τις συγκεντρώσεις τόσο της παραθορμόνης όσο και της δραστικής μορφής της βιταμίνης D, οι οποίες είναι σημαντικοί ρυθμιστές της ομοιόστασης των οστών. Αρκετές πληθυσμιακές μελέτες έχουν βρει θετικές συσχετίσεις μεταξύ της πρόσληψης μαγνησίου και της οστικής πυκνότητας σε άνδρες και γυναίκες. Άλλες έρευνες έχουν διαπιστώσει ότι οι γυναίκες με οστεοπόρωση έχουν χαμηλότερα επίπεδα μαγνησίου στον ορό από τις γυναίκες με οστεοπενία και εκείνων που δεν έχουν οστεοπόρωση ή οστεοπενία. Αυτά και άλλα ευρήματα δείχνουν ότι η ανεπάρκεια μαγνησίου μπορεί να είναι ένας παράγοντας κινδύνου για την οστεοπόρωση.

 

Αν και περιορισμένες σε αριθμό μελέτες, δείχνουν ότι η αύξηση της πρόσληψης μαγνησίου από τρόφιμα ή συμπληρώματα μπορεί να αυξήσει την οστική πυκνότητα σε μετεμμηνοπαυσιακές και ηλικιωμένες γυναίκες. Για παράδειγμα, μια βραχυπρόθεσμη μελέτη διαπίστωσε ότι 290 mg/ ημέρα μαγνήσιο (ως κιτρικό μαγνήσιο) για 30 ημέρες σε 20 μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με οστεοπόρωση μείωσε την απώλεια του οστού σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.

 

Ημικρανίες

 

Ανεπάρκεια μαγνησίου σχετίζεται με παράγοντες που προωθούν πονοκεφάλους, συμπεριλαμβανομένης της απελευθέρωσης νευροδιαβιβαστών και της αγγειοσυστολής. Οι άνθρωποι που βιώνουν πονοκεφάλους ημικρανίας έχουν χαμηλότερα επίπεδα μαγνησίου ορού και ιστού από εκείνους που δεν έχουν.

 

Ωστόσο, η έρευνα σχετικά με τη χρήση συμπληρωμάτων μαγνησίου για την πρόληψη ή τη μείωση των συμπτωμάτων της ημικρανίας πονοκεφάλους είναι περιορισμένη. Τρεις από τις τέσσερις μικρές, βραχυπρόθεσμες, ελεγχόμενες με εικονικό φάρμακο δοκιμές βρήκαν μέτριες μειώσεις στη συχνότητα των ημικρανιών σε ασθενείς που έλαβαν έως 600 mg/ημέρα μαγνησίου. Οι συντάκτες μιας ανασκόπησης σχετικά με την προφύλαξη της ημικρανίας πρότεινε ότι η λήψη 300 mg μαγνησίου δύο φορές την ημέρα, είτε μόνο του είτε σε συνδυασμό με φαρμακευτική αγωγή, μπορεί να αποτρέψει τις ημικρανίες. Στην τεκμηριωμένη ενδεικτική ενημέρωση τους, η Αμερικανική Ακαδημία Νευρολογίας και η Αμερικανική Εταιρεία Κεφαλαλγίας κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η θεραπεία με μαγνήσιο είναι "πιθανώς αποτελεσματική" για την πρόληψη της ημικρανίας. Επειδή η τυπική δόση μαγνησίου που χρησιμοποιείται για την πρόληψη της ημικρανίας υπερβαίνει το UL, αυτή η θεραπεία θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο υπό τη διεύθυνση και την επίβλεψη ιατρού.

 

Κίνδυνοι για την υγεία από υπερβολικό μαγνήσιο

 

Πάρα πολύ μαγνήσιο από τα τρόφιμα δεν ενέχει κίνδυνο για την υγεία σε υγιή άτομα, επειδή τα νεφρά αποβάλουν την περίσσεια στα ούρα. Ωστόσο, υψηλές δόσεις μαγνησίου από συμπληρώματα διατροφής ή φάρμακα συχνά οδηγούν σε διάρροια που μπορεί να συνοδεύεται από ναυτία και κοιλιακές κράμπες. Μορφές μαγνησίου πιο συχνά αναφέρθηκαν να προκαλούν διάρροια περιλαμβάνουν το ανθρακικό, γλυκονικό, χλωριούχο, και οξείδιο του μαγνησίου.

 

Πολύ μεγάλες δόσεις καθαρτικών και αντιόξινων που περιέχουν μαγνήσιο (συνήθως παρέχουν περισσότερα από 5.000 mg/ημέρα μαγνησίου) έχουν συσχετιστεί με τοξικότητα μαγνησίου, συμπεριλαμβανομένης της θανατηφόρας υπερμαγνησιαιμίας σε ένα αγόρι 28 μηνών και έναν ηλικιωμένο άνδρα. Τα συμπτώματα της τοξικότητας μαγνησίου, τα οποία συνήθως αναπτύσσονται μετά από συγκεντρώσεις ορού που υπερβαίνουν το 1,74–2,61 mmol / L, μπορεί να περιλαμβάνουν υπόταση, ναυτία, έμετο, έξαψη του προσώπου, κατακράτηση ούρων, ειλεό, κατάθλιψη, και λήθαργο πριν προχωρήσει σε μυϊκή αδυναμία, δυσκολία στην αναπνοή, ακραία υπόταση, καρδιακή αρρυθμία, και καρδιακή ανακοπή. Ο κίνδυνος τοξικότητας μαγνησίου αυξάνεται με μειωμένη νεφρική λειτουργία ή νεφρική ανεπάρκεια, επειδή η ικανότητα αφαίρεσης της περίσσειας μαγνησίου μειώνεται ή χάνεται.

 

Το FNB έχει θεσπίσει ULs για μαγνήσιο που ισχύουν μόνο για συμπληρωματικό μαγνήσιο για υγιή βρέφη, παιδιά και ενήλικες (βλέπε πίνακα).

 

Ανεκτά επίπεδα ανώτερης πρόσληψης (ULs) για συμπληρωματικό μαγνήσιο

 

Ηλικία           Άνδρας    Γυναίκα    Έγκυος    Θηλάζουσες

 

Birth to 12    Δεν έχει καθοριστεί  Δεν έχει καθοριστεί                        

months

1-3 χρόνια       65 mg      65 mg                    

 

4–8 ετών       110 mg     110 mg                 

 

9–18 years    350 mg     350 mg     350 mg     350 mg

 

19+ years      350 mg     350 mg      350 mg    350 mg

 

Αλληλεπιδράσεις με φάρμακα

 

Διάφοροι τύποι φαρμάκων έχουν τη δυνατότητα να αλληλεπιδρούν με τα συμπληρώματα του μαγνησίου ή να επηρεάσουν την κατάσταση του μαγνησίου. Μερικά παραδείγματα παρέχονται παρακάτω. Οι άνθρωποι που λαμβάνουν αυτά και άλλα φάρμακα σε τακτική βάση θα πρέπει να συζητήσουν τις προσλήψεις μαγνησίου τους με τους ιατρούς τους.

 

Διφωσφονικά

 

Συμπληρώματα ή φάρμακα πλούσια σε μαγνήσιο μπορούν να μειώσουν την απορρόφηση των διφωσφονικών του στόματος, όπως η αλενδρονάτη, που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης. Η χρήση συμπληρωμάτων ή φαρμάκων πλούσιων σε μαγνήσιο και διφωσφονικών από του στόματος θα πρέπει να διαχωρίζεται κατά τουλάχιστον 2 ώρες.

 

Αντιβιοτικά

 

Το μαγνήσιο μπορεί να σχηματίσει αδιάλυτα σύμπλοκα με τετρακυκλίνες, όπως η δεμεκλοπκυκλίνη  και η δοξυκυκλίνη, καθώς και αντιβιοτικά κινολόνης, όπως η σιπροφλοξασίνη και η λεβοφλοξασίνη. Αυτά τα αντιβιοτικά πρέπει να λαμβάνονται τουλάχιστον 2 ώρες πριν ή 4–6 ώρες μετά από ένα συμπλήρωμα που περιέχει μαγνήσιο.

 

Διουρητικά

 

Χρόνια θεραπεία με διουρητικά βρόχου, όπως φουροσεμίδη και bumetanide, και θειαζιδικά διουρητικά, όπως υδροχλωροθειαζίδη και ethacrynic οξύ, μπορεί να αυξήσει την απώλεια μαγνησίου στα ούρα και να οδηγήσει σε εξάντληση μαγνησίου. Αντίθετα, τα διουρητικά με φειδωλό κάλιο, όπως η αμυλορίτη και η σπειρονολακτόνη, μειώνουν την απέκκριση μαγνησίου.

 

Αναστολείς αντλίας πρωτονίων (PPI)

 

Συνταγογραφούμενα φάρμακα αναστολέα αντλίας πρωτονίων (PPI), όπως η εσομεπραζόλη μαγνήσιο και λανσοπραζόλη, όταν λαμβάνεται για παρατεταμένες περιόδους (συνήθως περισσότερο από ένα χρόνο) μπορεί να προκαλέσει υπομαγνησαιμία. Σε περιπτώσεις που η FDA αναθεώρησε, τα συμπληρώματα μαγνησίου αύξησαν συχνά τα χαμηλά επίπεδα μαγνησίου στον ορό που προκαλείται από τα PPI. Ωστόσο, στο 25% των περιπτώσεων, τα συμπληρώματα δεν αύξησαν τα επίπεδα μαγνησίου και οι ασθενείς έπρεπε να διακόψουν το PPI. Το FDA συμβουλεύει τους επαγγελματίες υγείας να εξετάζουν τη μέτρηση των επιπέδων μαγνησίου ορού των ασθενών πριν από την έναρξη της μακροχρόνιας θεραπείας PPI και να ελέγχουν τα επίπεδα μαγνησίου σε αυτούς τους ασθενείς περιοδικά.

 

Μαγνήσιο και υγιεινή διατροφή

 

Οι διατροφικές οδηγίες της ομοσπονδιακής κυβέρνησης για την περίοδο 2015-2020 για τους Αμερικανούς σημειώνουν ότι “Οι διατροφικές ανάγκες θα πρέπει να καλύπτονται κυρίως από τα τρόφιμα. Τα τρόφιμα σε θρεπτικές-πυκνές μορφές περιέχουν βασικές βιταμίνες και μέταλλα, καθώς και διαιτητικές ίνες και άλλες φυσικές ουσίες που μπορεί να έχουν θετικές επιπτώσεις στην υγεία. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα εμπλουτισμένα τρόφιμα και τα συμπληρώματα διατροφής μπορεί να είναι χρήσιμα για την παροχή ενός ή περισσότερων θρεπτικών συστατικών που διαφορετικά μπορεί να καταναλωθούν σε λιγότερο από τις συνιστώμενες ποσότητες."

 

Οι διατροφικές κατευθυντήριες γραμμές για τους Αμερικανούς περιγράφει ένα υγιεινό διατροφικό πρότυπο ως ένα που: Περιλαμβάνει ποικιλία λαχανικών, φρούτων, δημητριακών ολικής αλέσεως, γάλα ή γάλα χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά και γαλακτοκομικά προϊόντα, καθώς και έλαια.

 

Δημητριακά ολικής αλέσεως και σκούρα πράσινα, φυλλώδη λαχανικά είναι καλές πηγές μαγνησίου. Το χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά γάλα και το γιαούρτι περιέχουν μαγνήσιο επίσης. Μερικά έτοιμα προς κατανάλωση δημητριακά πρωινού είναι εμπλουτισμένα με μαγνήσιο.

 

Περιλαμβάνει μια ποικιλία πρωτεϊνούχων τροφίμων, συμπεριλαμβανομένων των θαλασσινών, άπαχο κρέας και πουλερικά, αυγά, όσπρια (φασόλια και μπιζέλια), ξηρούς καρπούς, σπόρους, και προϊόντα σόγιας.

 

Αποξηραμένα φασόλια και όσπρια (όπως σόγια, ψητά φασόλια, φακές και φιστίκια) και ξηροί καρποί (όπως αμύγδαλα και κάσιους) παρέχουν μαγνήσιο.

 

Περιορίζει τα κορεσμένα και τα τρανς λιπαρά, τα πρόσθετα σάκχαρα και το νάτριο.

 

Παραμένει εντός των καθημερινών θερμίδων σας.

Το σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο (SARS) είναι μια σοβαρή, δυνητικά απειλητική για τη ζωή ιογενής λοίμωξη που προκαλείται από έναν προηγουμένως μη αναγνωρισμένο ιό από την οικογένεια των Κορωνοϊών (Coronaviridae). Αυτός ο ιός έχει ονομαστεί SARS που σχετίζεται με τους κορωνοϊούς (SARS-CoV). Προηγουμένως, οι κορονοϊοί ήταν περισσότερο γνωστοί ως η δεύτερη πιο συχνή αιτία του κοινού κρυολογήματος.

Από το ξέσπασμα του 2002-2003 του SARS, ξεκίνησε αρχικά στην επαρχία Γκουανγκντόνγκ της νότιας Κίνας, πριν από την εξάπλωσή του στο Χονγκ Κονγκ, τις γειτονικές χώρες στην Ασία, και τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τη διάρκεια της επιδημίας του 2002-2003. Τελικά συμμετείχαν περισσότερα από 8000 άτομα σε όλο τον κόσμο, οι παγκόσμιες προσπάθειες όμως έχουν ουσιαστικά εξαλείψει τον SARS ως απειλή. Δεν έχουν αναφερθεί άλλες περιπτώσεις.

Σημεία και συμπτώματα

Η κλινική πορεία του SARS ακολουθεί γενικά ένα τυπικό μοτίβο.

Στάδιο 1: Αρχίζει 2-7 ημέρες μετά την επώαση, διαρκεί 3-7 ημέρες, και χαρακτηρίζεται από:

Πυρετός (>100,4°F [38°C])

• Κόπωση
  
• Πονοκεφάλους
  
• Ρίγη
  
• Μυαλγίες
  
• Δυσφορία
  
• Ανορεξία
  

Τα λιγότερο συνηθισμένα χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

• Παραγωγή πτυέλων
  
• Πονόλαιμο
  
• Κόρυζα: (καταρροϊκή φλεγμονή των βλεννογόνων στη μύτη, που προκαλείται ειδικά από κρυολόγημα ή από αλλεργικό πυρετό.)
  
• Ναυτία και έμετος
  
• Ζάλη
  
• Διάρροια
  

Στάδιο 2: είναι η φάση της κατώτερης αναπνευστικής οδού και χαρακτηρίζεται από:

• Ξηρός βήχας
  
• Δύσπνοια
  
• Προοδευτική υποξαιμία σε πολλές περιπτώσεις
  
• Αναπνευστική ανεπάρκεια που απαιτεί μηχανικό αερισμό σε ορισμένες περιπτώσεις
  

Διάγνωση

Οι αρχικές εξετάσεις σε ασθενείς για τους οποίο υπάρχουν υπόνοιες ότι έχουν SARS περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

• Παλμική οξυμετρία
  
• Καλλιέργειες αίματος
  
• Καλλιέργεια και χρώση κατά Gram των πτυέλων.
  
• Δοκιμές ιογενούς αναπνευστικού παθογόνου, ιδίως για τους ιούς της γρίπης Α και Β και του αναπνευστικός συγκυτιακού ιού.
  
• Η δοκιμασία για legionella και πνευμονιοκοκκικού ουροποιητικού αντιγόνου πρέπει επίσης να ληφθεί υπ’όψιν.
  
• Στοιχεία από την περίοδο 2002-2003 δείχνουν ότι το SARS μπορεί να συσχετιστεί με τα ακόλουθα εργαστηριακά ευρήματα: Μέτρια λεμφοπενία, λευκοπενία και θρομβοπενία: Τα λευκά αιμοσφαιρία (WBC) μετρούν λιγότερο από 3,5 x10⁹/L και λεμφοπενία μικρότερη από περίπου 1 x10⁹/L, ήπια υπονατριαιμία και υποκαλιαιμία, αυξημένα επίπεδα γαλακτικής αφυδρογονάσης, αλανίνο-αμινοτρανσφεράσης και ηπατικής τρανσαμινάσης, αυξημένα επίπεδα κρεατίνο-κινάσης.
  

Σύμφωνα με τις οδηγίες των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC), η εργαστηριακή διάγνωση της λοίμωξης SARS-CoV καθορίζεται με βάση την ανίχνευση οποιουδήποτε από τα ακόλουθα με επικυρωμένη δοκιμή, με επιβεβαίωση σε εργαστήριο αναφοράς.

• Αντισώματα ορού σε SARS-CoV σε ένα μόνο δείγμα ορού.
  
• Τετραπλάσια ή μεγαλύτερη αύξηση του τίτλου αντισωμάτων SARS-CoV μεταξύ δειγμάτων ορού οξείας και αναρρωτικής φάσης που έχουν δοκιμαστεί παράλληλα.
  
• Αρνητικό αποτέλεσμα δοκιμής αντισωμάτων SARS-CoV σε ορό οξείας φάσης και θετικό αποτέλεσμα δοκιμής αντισωμάτων SARS-CoV στον ορό αναρρωτικής φάσης που εξετάζεται παράλληλα.
  
• Απομόνωση στην κυτταροκαλλιέργεια του SARS-CoV από κλινικό δείγμα, με επιβεβαίωση με τη χρήση δοκιμής επικυρωμένης από το CDC.
  
• Ανίχνευση του SARS-CoV RNA  μέσω RT-PCR επικυρωμένη από το CDC, με επιβεβαίωση σε εργαστήριο αναφοράς, από δύο κλινικά δείγματα από διαφορετικές πηγές ή δύο κλινικά δείγματα που συλλέγονται από την ίδια πηγή σε 2 διαφορετικές ημέρες.
  
• Ακτινογραφία θώρακος: Διάμεσες διηθήσεις μπορεί να παρατηρηθούν νωρίς στην πορεία της νόσου.Καθώς η νόσος εξελίσσεται, η εκτεταμένη θολερότητα επηρεάζει μεγάλες περιοχές, γενικά ξεκινώντας από τα χαμηλότερα πεδία των πνευμόνων.
  
• Η αξονική τομογραφία υψηλής ανάλυσης (HRCT) είναι αμφιλεγόμενη στην αξιολόγηση του SARS, αλλά μπορεί να εξεταστεί όταν το SARS είναι μια ισχυρή κλινική πιθανότητα παρά τις φυσιολογικές ακτινογραφίες θώρακος.
  

Διαχείριση

Δεν υπάρχει οριστικό πρωτόκολλο φαρμάκων ειδικά για τον SARS, έχουν αναπτυχθεί και δοκιμάζονται διάφορα θεραπευτικά σχήματα με περισσότερη ή λιγότερα αποδεδειγμένη επιτυχία. Το CDC συνιστά ότι οι ασθενείς που υπάρχουν υπόνοιες ή έχουν επιβεβαιωθεί ότι έχουν SARS λαμβάνουν την ίδια θεραπεία που θα χορηγηθεί εάν είχαν οποιαδήποτε σοβαρή, κοινότητα-επίκτητη πνευμονία.

Μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα ακόλουθα μέτρα:

• Απομονώστε επιβεβαιωμένους ή ύποπτους ασθενείς και παρέχετε επιθετική θεραπεία σε νοσοκομειακό περιβάλλον
  
• Ο μηχανικός αερισμός και η κρίσιμη επεξεργασία προσοχής μπορούν να είναι απαραίτητες κατά τη διάρκεια της ασθένειας.
  
• Ένας ειδικός λοιμωξιολόγος, ένας πνευμονολόγος, ή/και ένας ειδικός εντατικολόγος θα πρέπει να οδηγεί την ιατρική ομάδα.
  
• Η επικοινωνία με τις τοπικές και κρατικές υπηρεσίες υγείας, το CDC και την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας είναι κρίσιμη.
  

Παθοφυσιολογία

Οι πνεύμονες και ο γαστρεντερικός σωλήνας έχουν αποδειχθεί ότι είναι τα μόνα και μείζονα συστήματα οργάνων που υποστηρίζουν τον πολλαπλασιασμό του sars-CoV.

Μετά την εγκατάσταση της λοίμωξης, ο SARS-CoV προκαλεί βλάβη των ιστών από άμεσες επιδράσεις στα κύτταρα ξενιστή και έμμεσες συνέπειες που προκύπτουν από την ανοσολογική απόκριση του ξενιστή. Οι αυτοψίες κατέδειξαν αλλαγές που περιορίζονταν κυρίως στον πνευμονικό ιστό, όπου η διάχυτη κυψελιδική βλάβη ήταν το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό.

Τα πολυπύρηνα συγκυτιακά γιγαντιαία κύτταρα θεωρήθηκαν χαρακτηριστικά του SARS, αλλά σπάνια τα είδαμε.

Ανοσολογικά, το SARS χαρακτηρίζεται από μια φάση καταιγίδας κυτοκινών, με διάφορες χημειοκίνες και κυτοκίνες να αυξάνονται.

Πηγές

Οι Coronaviruses (CoVs) βρίσκονται σε ένα ευρύ φάσμα των ζωικών ειδών, συμπεριλαμβανομένων των γατών, σκύλων, χοίρων, κουνέλια, βοοειδή, ποντίκια, αρουραίοι, κοτόπουλα, φασιανοί, γαλοπούλες, και φάλαινες, καθώς και στον άνθρωπο. Προκαλούν πολυάριθμες κτηνιατρικές ασθένειες (π.χ., λοιμώδης περιτονίτιδα των αιλουροειδών, μολυσματική βρογχίτιδα των πτηνών). Μπορούν επίσης να προκαλέσουν λοίμωξη της ανώτερης και, πιο συχνά, της κατώτερης αναπνευστικής οδού στον άνθρωπο.

Ο SARS-CoV δεν είχε κυκλοφορήσει σε σημαντικό βαθμό στον άνθρωπο πριν από το 2003 και εισήχθη στον άνθρωπο από τα ζώα. Στοιχεία μετά την έναρξη της επιδημίας έδειξαν ότι τα ζώα στις αγορές της επαρχίας Γκουανγκντόνγκ στην Κίνα μπορεί να ήταν η πηγή της ανθρώπινης μόλυνσης. Ωστόσο, το SARS-CoV, όπως και οι ιοί, δεν βρέθηκαν σε ζώα πριν από την άφιξή τους στις αγορές.

Έχει βρεθεί ένα ευρύ φάσμα άλλων coronaviruses σε νυχτερίδες, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι νυχτερίδες είναι η πιο πιθανή δεξαμενή ζώων για την επιδημία SARS. Η μόλυνση από SARS σε ζώα πριν από την άφιξη στις αγορές ήταν ασυνήθιστη, και αυτά τα ζώα δεν ήταν πιθανώς η αρχική δεξαμενή της εστίας, αν και μπορεί να ενήργησαν ως ενισχυτικοί ξενιστές. Η εγγύτητα στην οποία οι άνθρωποι και τα ζώα ζουν στην αγροτική νότια Κίνα μπορεί να έχει οδηγήσει στη μετάδοση του ιού στον άνθρωπο.

Ο ιός του αναπνευστικού συνδρόμου της Μέσης Ανατολής (MERS-CoV)

Ο ιός του αναπνευστικού συνδρόμου της Μέσης Ανατολής (MERS-CoV) παλαιότερα αναφέρεται ως νέος κοροναϊός (NCoV), ένας νέος ιός από την ίδια οικογένεια με τον ιό του κοινού κρυολογήματος και το SARS-CoV, εμφανίστηκε στη Μέση Ανατολή το 2012, με κάποια πρόσφατα καταγεγραμμένα κρούσματα στη Βρετανία και τη Γαλλία μεταξύ των ταξιδιωτών στη Μέση Ανατολή. Αν και σχετίζεται μόνο μακρινά με τον SARS-CoV, ο MERS-CoV είναι επίσης προφανώς ζωονοσογόνου προέλευσης και προκαλεί σοβαρή αναπνευστική νόσο, πυρετό, βήχα, και αναπνευστικές δυσκολίες.

Σύμφωνα με την ΠΟΥ, είναι δυνατόν να περάσει το MERS-CoV μεταξύ των ανθρώπων, αλλά μόνο μετά από παρατεταμένη επαφή. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν στοιχεία ότι ο ιός είναι σε θέση να διατηρήσει γενικευμένη μετάδοση στις κοινότητες, ένα σενάριο που θα αυξήσει το φάντασμα μιας πανδημίας. Αν και δεν υπάρχει επί του παρόντος διαθέσιμο συγκεκριμένο εμβόλιο ή φάρμακο για το MERS- CoV, οι ασθενείς έχουν ανταποκριθεί στη θεραπεία.

Οι έγκαιρες ενημερώσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) σχετικά με το πού εμφανίζονταν οι περιπτώσεις SARS, τα κλινικά και επιδημιολογικά χαρακτηριστικά της λοίμωξης, οι εργαστηριακές μέθοδοι, οι στρατηγικές για τον έλεγχο της εξάπλωσης της νόσου και η εντατική συνεργατική παγκόσμια ανταπόκριση στο SARS ήταν επίσης υπεύθυνα για την αποτελεσματική πρόληψη μιας παγκόσμιας πανδημίας.

Οι παγκόσμιες προσπάθειες αναγνώρισης και έρευνας του CoV έχουν ουσιαστικά εξαλείψει το SARS ως απειλή. Αν και πολλά έχουμε ήδη μάθει για τον ιό, οι συνεχιζόμενες προσπάθειες γίνονται για να τον κατανοήσουμε καλύτερα με την ελπίδα της ανάπτυξης φαρμάκων και εμβολιασμών για τη διατήρηση της καταστολής του. Οι παγκόσμιες οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένης της ΠΟΥ, τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (Centers for Disease Control and Prevention-CDC), και τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας (NIH) εξακολουθούν να διευκολύνουν την έρευνα για τον ιό και την οικογένειά του.

Μετάδοση

Ο SARS πιστεύεται ότι μεταδίδεται κυρίως μέσω στενής επαφής πρόσωπο με πρόσωπο, μέσω της μετάδοσης σταγονιδίων. Οι περισσότερες περιπτώσεις έχουν περιλάβει τα πρόσωπα που έζησαν με ή φρόντισαν για ένα πρόσωπο με SARS ή που είχαν την έκθεση στις μολυσμένες εκκρίσεις από έναν ασθενή με SARS. Ορισμένοι ασθενείς που νόσησαν μπορεί να έχουν κόλλησαν τον SARS- CoV όταν το δέρμα, το αναπνευστικό σύστημα ή οι βλεννογόνοι τους ήρθαν σε επαφή με μολυσματικά σταγονίδια που προωθήθηκαν στον αέρα από έναν ασθενή με SARS που έβηξε ή φταρνίστηκε.

Πρόγνωση

Τα στοιχεία της ΠΟΥ δείχνουν ότι η θνησιμότητα από SARS είναι ιδιαίτερα μεταβλητή. Το ποσοστό θνησιμότητας έχει διαπιστωθεί ότι κυμαίνεται από λιγότερο από 1% σε ασθενείς ηλικίας κάτω των 24 ετών έως περισσότερο από 50% σε ασθενείς ηλικίας 65 ετών και άνω. Ορισμένοι παράγοντες κινδύνου, συμπεριλαμβανομένων των ακόλουθων, έχουν συσχετιστεί με:

• Μεγαλύτερη ηλικία
  
• Χρόνια λοίμωξη από ηπατίτιδα Β
  
• Εργαστηριακά χαρακτηριστικά - λεμφοπενία και λευκοκυττάρωση, αυξημένα επίπεδα γαλακτικής αφυδρογονάσης, ηπατίτιδα, υψηλό φορτίο ιού SARS-CoV και νόσοι όπως ο σακχαρώδης διαβήτης
  

Μια μελέτη των επιζώντων SARS διαπίστωσε ότι οι περισσότεροι από αυτούς είχαν σημαντική βελτίωση κλινικά, ακτινολογικά, και σε μελέτες πνευμονικής λειτουργίας τους. Ωστόσο, το 27,8% των ασθενών εξακολουθούσε να παρουσιάζει μη φυσιολογικές ακτινογραφίες μετά από 12 μήνες. Σημαντικές μειώσεις της ικανότητας διάχυσης του μονοξειδίου του άνθρακα και της ικανότητας άσκησης (απόσταση 6 λεπτών με τα πόδια) τεκμηριώθηκαν επίσης σε 12 μήνες. Πολυνευροπάθεια και μυοπάθεια που σχετίζονται με σοβαρή ασθένεια, αγγειακή νέκρωση (πιθανώς που προκαλείται από τα στεροειδή), τοξικότητα στεροειδών, και ψύχωση ήταν μερικά από τα άλλα μακροχρόνια συνέχεια που παρατηρήθηκαν στους επιζώντες από SARS.

Νοσηρότητα και θνησιμότητα

Ο SARS μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικές ασθένειες και επιπλοκές που απαιτούν νοσηλεία, εντατική θεραπεία, και μηχανικό αερισμό.

Παρατηρήθηκαν ποσοστά νοσηρότητας και θνησιμότητας σε ηλικιωμένους ασθενείς. Το συνολικό ποσοστό θνησιμότητας του SARS ήταν περίπου 10%. Σύμφωνα με το CDC και τον ΠΟΥ, το ποσοστό θνησιμότητας μεταξύ των ατόμων ηλικίας άνω των 65 ετών υπερβαίνει το 50%.

Αντιμετώπιση της πανδημίας

Για τον καλύτερο έλεγχο και αντιμετώπιση της πανδημίας και από τις 11/5/2020 η Περιφέρεια Αττικής και ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών προχώρησαν στην λειτουργία των Κινητών Ομάδων Επισκέψεως στο Σπίτι (ΚΟΕΣ).

Πρόκειται για κινητά συνεργεία που στελεχώνονται από ένα ιατρό και ένα νοσηλευτή και πραγματοποιούν κατ’ οίκον λήψη δειγμάτων βιολογικού υλικού από ύποπτα κρούσματα Covid – 19 δωρεάν.

Σε πρώτη φάση έχουν ενεργοποιηθεί 8 από τις συνολικά 15 Κινητές Ομάδες Επίσκεψης στο Σπίτι (KOEΣ), οι οποίες είναι στελεχωμένες από εξειδικευμένους Ιατρούς (Πνευμονολόγους, Παθολόγους Γενικούς Ιατρούς και Καρδιολόγους).

Όπως έγινε γνωστό το εν λόγω ιατρικό προσωπικό, το οποίο θα συνοδεύεται από Νοσηλεύτριες ΠΕ, ΤΕ σε συνεργασία με το τηλεφωνικό κέντρο 1110 του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών και της Περιφέρειας Αττικής, θα επισκέπτεται με τις αναγκαίες προφυλάξεις τα ύποπτα περιστατικά, για νόσο Covid-19 και θα προβαίνει σε λήψη δείγματος ρινοφαρυγγικού επιχρίσματος. Το προσωπικό έχει ήδη εκπαιδευτεί κατάλληλα για την υλοποίηση της συγκεκριμένης αποστολής. Την υλοποίηση του έργου κάνει ο δρ. Π. Ευσταθίου Συντονιστής της Ομάδας Διαχείρισης Κρίσεων της Περιφέρειας.

Είναι μια διαδικασία «κλειδί» για την αποφυγή διασποράς του ιού, ιδιαίτερα αυτή την περίοδο της άρσης των περιοριστικών μέτρων.

Οι στόχοι της συγκεκριμένης δράσης είναι:

Μετά τον εντοπισμό, από την τηλεφωνική επικοινωνία του ασθενούς, και σύμφωνα με τα μέχρι τώρα δεδομένα από τον ΕΟΔΥ, κάποιου περιστατικού που είναι πιθανό περιστατικό κορωνοϊού και απαιτείται λήψη δείγματος, τότε, και με την συγκατάθεση του ασθενούς καταγράφονται τα προσωπικά του στοιχεία (ονοματεπώνυμο, τηλέφωνο και διεύθυνση), και ενημερώνεται η ομάδα συντονισμού της περιφέρειας Αττικής-ΙΣΑ για την αποστολή συνεργείου και την λήψη του δείγματος.

Μετά την χαλάρωση των μέτρων η επιστημονική επιτροπή έδωσε τις νέες οδηγίες προστασίας των πολιτών από τον κορονοϊό COVID-19.

"Απλοί κανόνες υγιεινής θα μας συντροφεύγουν αναγκαστικά το επόμενο διάστημα", είπε ο καθηγητής Σωτήρης Τσιόδρας κατά την ενημέρωση του υπουργείου Υγείας.

Οι νέες οδηγίες

Εγκυμοσύνη, μία υπέροχη περίοδος της γυναίκας και πολλών ζευγαριών γεμάτη από ένταση, νέες προκλήσεις, εμπειρίες και προσδοκίες. Η εγκυμοσύνη είναι μία φυσιολογική κατάσταση με σημαντικές αλλαγές όμως στο σώμα, στη φυσιολογία αλλά και στην ψυχολογία της γυναίκας, κυρίως όσον αφορά το ορμονικό αλλά και το καρδιαγγειακό και το αναπνευστικό της σύστημα. Η επίσκεψη της γυναίκας στον ωτορινολαρυγγολόγο συχνά είναι αναγκαία, γιατί πολλές από αυτές τις αλλαγές στο σώμα της μπορούν να προκαλέσουν ΩΡΛ παθήσεις. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων τα συμπτώματα είναι ήπια και η αντιμετώπιση απλή, αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις όπου μια επίσκεψη σε ωτορινολαρυγγολόγο κρίνεται απαραίτητη. Το σημαντικότερο είναι η σωστή ενημέρωση της αγχωμένης εγκύου (και του επίσης αγχωμένου οικογενειακού της περιβάλλοντος) καθώς και η κατάλληλη συμβουλευτική και θεραπευτική προσέγγιση.

Προβλήματα από το αυτί

Εμφανίζονται περίπου στο 25% των εγκύων, και σχετίζονται κυρίως με τις ορμονολογικές αλλαγές και συνήθως εξαφανίζονται μετά τον τοκετό.

Εξωτερική ωτίτιδα: αφορά περίπου το 10% των εγκύων και η θεραπεία δεν διαφέρει από τις μη εγκύους, με προσοχή πάντα για το είδος και τη διάρκεια της.

Εκκριτική ωτίτιδα και δυσλειτουργία της ευσταχιανής σάλπιγγας: είναι επίσης πολύ συχνή και σχετίζεται με τη ρινίτιδα της κύησης και την κατακράτηση υγρών. Οι ρινοπλύσεις με φυσιολογικό ορό και η περιορισμένη χρήση σπρέι και αντιβιοτικών δίνουν τη λύση. Η δυσλειτουργία της ευσταχιανής σάλπιγγας παρουσιάζεται σε ποσοστό 5 - 30% των εγκύων και ποικίλλει όσον αφορά στη συμπτωματολογία της. Τα συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως μετά το πρώτο τρίμηνο. Οι γυναίκες με απόφραξη της ευσταχιανής σάλπιγγας έχουν αίσθημα βουλωμένου αυτιού, ενώ γίνονται ακουστοί διάφοροι ήχοι από την παροδική είσοδο αέρα στο μέσο αυτί. Στις σοβαρότερες περιπτώσεις μπορεί να υπάρξει και εκκριτική ωτίτιδα με τη συλλογή ορώδους υγρού πίσω από το τύμπανο.

Ωτοσκλήρυνση: είναι μια οστική δυσκρασία και αιτία βαρηκοΐας σε νέα άτομα, η οποία λόγω της αύξησης των οιστρογόνων εμφανίζει επιδείνωση της ακοής στην κύηση αλλά και στη λοχεία. Η αντιμετώπιση της είναι συντηρητική και πιθανόν χειρουργική μετά τον τοκετό.

Εμβοές (βουητά): 1 στις 4 εγκύους θα τις εμφανίσει, η αντιμετώπιση τους είναι συντηρητική και οφείλουμε να καθησυχάσουμε τις μέλλουσες μαμάδες μια και τις περισσότερες φορές το σύμπτωμα υποχωρεί μετά τον τοκετό.

Αιφνίδια βαρηκοΐα: Σπάνια, αλλά συνήθως συνδυάζεται με τοξαιμία. Τα οιστρογόνα αυξάνουν την υπερπηκτικότητα και την αγγειακή απόφραξη της μικροκυκλοφορίας του εσωτερικού του αυτιού. Επίσης, πρέπει να αποκλειστούν τα ιογενή αίτια. Η θεραπεία της τοξαιμίας είναι αρκετή και δεν είναι απαραίτητη η αντιπηκτική αγωγή. Τα κορτικοστεροειδή μπορεί να χορηγούνται στο τρίτο τρίμηνο

Ίλιγγος: Η νόσος του Meniere μπορεί να παρατηρηθεί λόγω κατακράτησης υγρών. Πιθανώς τα οιστρογόνα και η προγεστερόνη επιδεινώνουν επίσης τα συμπτώματα.

Παράλυση Bell (παράλυση του προσωπικού νεύρου): Εμφανίζεται συνήθως κατά τη διάρκεια του τρίτου τριμήνου ή νωρίς μετά τον τοκετό. Η πιθανή αιτιολογία θεωρείται ότι οφείλεται στο περινευρικό οίδημα και στη μηχανική συμπίεση, σε ιό (ιός απλού έρπητα, HSV) και στην επακόλουθη απομυελίνωση.

Προβλήματα από την μύτη

Στην κύηση είναι πολύ συχνά, ταλαιπωρούν περίπου το 20-30% των γυναικών.

Ρινίτιδα της κύησης: 5 - 32% των εγκύων, εμφανίζεται προς το τέλος του πρώτου τριμήνου, ενώ μπορεί να επιμένει μέχρι και τον τοκετό. Αυτό συμβαίνει λόγω της γενικευμένης κατακράτησης υγρών στην εγκυμοσύνη και της δράσης των οιστρογόνων.

Λόγω του αυξημένου όγκου αίματος στις γυναίκες, υπάρχει διόγκωση στις ρινικές κόγχες με αποτέλεσμα έντονη ρινική συμφόρηση, υδαρείς εκκρίσεις αλλά και έντονο ροχαλητό, τα συμπτώματα όμως υποχωρούν λίγες εβδομάδες μετά τον τοκετό.

Αλλεργική ρινίτιδα: Προϋπάρχουσα που επιδεινώνεται ή πρωτοεμφανιζόμενη.

Φαρμακευτική ρινίτιδα από κατάχρηση αποσυμφορητικών σπρέι, σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει σε βακτηριακή ρινοκολπίτιδα.

Επίσταξη ή ρινορραγία: είναι κοινή, κύριος παράγοντας είναι η αυξημένη αγγειοβρίθεια του ρινικού βλεννογόνου, του οποίου οι μικροτραυματισμοί οδηγούν εύκολα σε ρινορραγία. Η γενικευμένη αυτή αύξηση του αγγειακού ιστού οδηγεί επίσης στην ανάπτυξη βλαβών όπως π.χ. κοκκιώματα άνω και κάτω γνάθου, αιμαγγειώματα ρινός κλπ. Οι αγγειακοί αυτοί σχηματισμοί τυπικά εμφανίζονται στη στοματική και στις ρινικές κοιλότητες κατά τους πρώτους μήνες της κύησης και εξαφανίζονται αμέσως μετά τον τοκετό ή τη διακοπή της κύησης.

Αποφρακτική άπνοια κατά τον ύπνο:

Είναι χαμηλότερη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης καθώς η προγεστερόνη είναι καλό διεγερτικό. Ο ύπνος στο πλάι βοηθά στην ανακούφιση της αναπνοής. Εάν υπάρχει προοδευτική υποξία μέχρι την εγρήγορση, αυτό μπορεί να προκαλέσει κακή εμβρυϊκή ανάπτυξη, αρρυθμία του εμβρύου, υπνηλία κατά τη διάρκεια της ημέρας και διαταραχές προσωπικότητας.

Αυξημένη σιελόρροια, οι αλλαγές στα ούλα, η φαρυγγίτιδα και λαρυγγίτιδα της κύησης.

Granuloma gravidarum (όγκος εγκυμοσύνης)

Eίναι ένα πυογόνο κοκκίωμα που αναπτύσσεται στα ούλα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Αυτή η καλοήθης υπερπλαστική αλλοίωση του στοματικού βλεννογόνου εμφανίζεται σε ποσοστό έως 5% των κυήσεων. Αυτή η ταχέως αναπτυσσόμενη βλάβη είναι συνήθως μια ανώδυνη άμισχη ή μισχωτή μάζα, ποικίλης διαμέτρου. Σε μερικές περιπτώσεις παρατηρείται ξαφνική αιμορραγία ή αιμορραγία μετά το βούρτσισμα. Αυτοί οι όγκοι στην άνω γνάθο είναι πιο συχνοί από την κάτω γνάθο. Αν και λιγότερο συχνή, αυτή η βλάβη μπορεί να εμφανιστεί στη γλώσσα.

Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση.

Η Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση εμφανίζεται στο 30% με 50% του συνόλου των κυήσεων και είναι συχνότερη το τελευταίο τρίμηνο, Αυτό συμβαίνει με δύο μηχανισμούς.

1.Τα οιστρογόνα και η προγεστερόνη προκαλούν την χαλάρωση του κατώτερου σφιγκτήρα του οισοφάγου,  

2. Αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση λόγω της αυξημένης σε μέγεθος μήτρας.

Το κύριο σύμπτωμα είναι καούρα στο στέρνο. Παρουσιάζεται όμως και άτυπα, με λαρυγγίτιδα (βραχνάδα) και φαρυγγίτιδα (φαρυγγοδυνία) από ερεθισμό του βλεννογόνου στις περιοχές αυτές από τα γαστρικά υγρά. Η θεραπεία αφορά κυρίως σε αλλαγές στον τρόπο ζωής (δίαιτα, αποφυγή κατάκλισης μέχρι και ένα τρίωρο μετά το γεύμα, ανύψωση του κρεβατιού κλπ).

Διόγκωση του θυρεοειδούς αδένα:

Εμφανίζεται σε ένα ποσοστό μεγαλύτερο του 50%, είναι μια φυσιολογική υπερπλασία και απαιτεί απλή παρακολούθηση εκτός κι αν υπάρχουν ύποπτα σημεία κακοήθειας.

Συμπέρασμα

Οι πολλές αλλαγές στο σώμα της γυναίκας κατά την κύηση μπορεί να οδηγήσουν σε πληθώρα καταστάσεων από πολλά συστήματα. Η έγκυος γυναίκα είναι αγχωμένη, φοβισμένη, μεγαλοποιεί τους κινδύνους και είναι ιδιαίτερα επιφυλακτική σε θεραπείες. Συνοδεύεται από έναν επίσης αγχωμένο σύζυγο, επομένως χρειάζονται καθησυχασμός και ήρεμη προσέγγιση. Δεν πρέπει ποτέ όμως να ξεχνάμε ότι η εγκυμοσύνη είναι μια φυσιολογική κατάσταση και οι θεράποντες ιατροί οφείλουμε να ενημερώνουμε σωστά την έγκυο και τον περίγυρο τους και να επεμβαίνουμε θεραπευτικά μόνο όταν είναι απολύτως απαραίτητο και με γνώμονα πάντα το καλύτερο για τη μέλλουσα μητέρα και το έμβρυο.

                                                                

Ο τόνος με σάλτσα από γιαούρτι και αγγούρι είναι μία πανεύκολη και υγιεινή συνταγή με χαμηλή χοληστερόλη.

Δοκιμάστε την!!!

Υλικά για 4 άτομα

1/2 φλιτζάνι γιαούρτι με λίγα λιπαρά

3 κουταλιές της σούπας μαγιονέζα με λίγες θερμίδες

1 κουταλιά της σούπας χυμός από φρεσκοστυμμένο λεμόνι

1/4 φλιτζάνι αγγούρι τριμμένο

1 φλιτζάνι πράσινα σταφύλια χωρίς κουκούτσια

4 φιλέτα τόνου, 185 γραμ. το καθένα

2 κουταλιές της σούπας μαργαρίνη λιωμένη

1/4 φλιτζανιού χυμός λεμονιού

Παρασκευή

Η γήρανση του δέρματος χαρακτηρίζεται από ρυτίδες, απώλεια ελαστικότητας, χαλάρωση και εμφάνιση τραχιάς υφής. Υπάρχουν πολλοί λόγοι από τους οποίους μπορεί να επηρεαστεί η υγεία του δέρματος με το πέρασμα των χρόνων. Για ορισμένους από αυτούς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα ενώ κάποιους άλλους μπορούμε να τους επηρεάσουμε.

 Ένα πράγμα που δεν μπορούμε να αλλάξουμε είναι η φυσική διαδικασία γήρανσης. Με το πέρασμα των χρόνων, όλοι έχουμε ορατές γραμμές στο πρόσωπό μας. Είναι φυσικό το πρόσωπό μας να χάσει κάτι από την νεανική του όψη. Παρατηρούμε το δέρμα μας να γίνεται λεπτότερο και ξηρότερο. Τα γονίδιά μας ελέγχουν σε μεγάλο βαθμό πότε συμβαίνουν αυτές οι αλλαγές. Ο ιατρικός όρος για αυτό το είδος της γήρανσης είναι "εγγενής γήρανση."

Υπάρχουν όμως δύο είδη γήρανσης που μπορούμε να επηρεάσουμε και που με την σειρά τους επηρεάζουν το δέρμα μας, αυτά είναι το περιβάλλον και οι επιλογές του τρόπου ζωής μας. Αυτά τα δύο μπορούν να οδηγήσουν το δέρμα μας στην πρόωρη γήρανση. Ο ιατρικός όρος για αυτό το είδος της γήρανσης είναι "εξωγενής γήρανση". Με τη λήψη ορισμένων προληπτικών μέτρων, μπορούμε να επιβραδύνουμε τις επιπτώσεις που αυτό το είδος της γήρανσης έχει στο δέρμα μας.

Tρόποι για τη μείωση της πρόωρης γήρανσης του δέρματος

 

Ήλιος, φίλος και εχθρός ταυτόχρονα για το δέρμα και όχι μόνο. Ο ήλιος παίζει σημαντικό ρόλο στην πρόωρη γήρανση του δέρματός μας. Υπάρχουν όμως και άλλα πράγματα που κάνουμε που μπορούν επίσης να γεράσουν το δέρμα μας πιο γρήγορα από ότι θα έπρεπε.

 

Για να βοηθήσουν τους ασθενείς τους οι δερματολόγοι να αποτρέψουν την πρόωρη γήρανση του δέρματος, προσφέρουν στους ασθενείς τους τις παρακάτω συμβουλές.

Τρόφιμα που πρέπει να μειώσετε

Πατατάκια και πατάτες τηγανιτές. Αποφύγετε ιδιαίτερα τα trans λιπαρά. Μπορεί να αυξήσουν την LDL «κακή» χοληστερόλη και να μειώσουν την HDL «καλή» χοληστερόλη, τα οποία αυξάνουν τον κίνδυνο για καρδιακή νόσο.

Ελέγξτε τις ετικέτες των τροφίμων σε ψημένα προϊόντα και κράκερ, και αποφύγετε τα "μερικώς υδρογονωμένα έλαια".

 

Ντόνατς και ζαχαρούχα αρτοσκευάσματα. Είναι γεμάτα ζάχαρη, η οποία μπορεί να συνδέεται με την ανάπτυξη ρυτίδων.

 

Τα μεταποιημένα κρέατα όπως Hot dogs, μπέικον κλπ, έχουν συνήθως υψηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα λίπη και νιτρικά άλατα. Και τα δύο μπορούν να οδηγήσουν σε φλεγμονή και μείωση της υγείας του δέρματος.

 

Λιπαρά κρέατα. Αυτά έχουν επίσης υψηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα λίπη. Το κλειδί με το κρέας είναι να επιλέγετε άπαχο όπως το στήθος γαλοπούλας και το στήθος κοτόπουλου. Αναζητήστε βόειο κιμά που είναι τουλάχιστον 95% άπαχος.

 

Τρόφιμα που πρέπει να προτιμάτε

 

Πηγαίνετε στην μεσογειακή διατροφή, λέει ο Harlan, επίκουρος καθηγητής ιατρικής στη Σχολή Ιατρικής του Πανεπιστημίου Tulane. Τα λαχανικά, τα φρούτα, τα δημητριακά ολικής αλέσεως, τα γαλακτοκομικά προϊόντα χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά και η άπαχη πρωτεΐνη μπορούν να σας βοηθήσουν να φαίνεστε πιο υγιής.

 

Δοκιμάστε να τρώτε τρόφιμα που δεν είναι επεξεργασμένα και βρίσκονται όσο το δυνατόν πιο κοντά στη φυσική τους κατάσταση, λέει η Giancoli, Andrea Giancoli, MPH, RD. She's a policy analyst for Beach Cities Health District. Για παράδειγμα, αντί για σάλτσα μήλου, δοκιμάστε ένα φρέσκο ​​ολόκληρο μήλο.

 

Δοκιμάστε να τρώτε περισσότερα από αυτά τα τρόφιμα:

 

Μαρούλι. Έχει υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνες Α και C. Δοκιμάστε επίσης το μπρόκολο, το σπανάκι, την ρόκα, και το κάρδαμο.

 

Ντομάτες. Είναι πλούσιες σε θρεπτικά συστατικά που ονομάζονται λυκοπένια. Το καρπούζι, το γκρέιπφρουτ, η γκουάβα, τα σπαράγγια και το κόκκινο λάχανο.

 

Σολομός. Έχει υψηλή περιεκτικότητα σε ωμέγα-3 λιπαρά. Ο τόνος είναι άλλη μία καλή επιλογή.

 

Φακές και φασόλια. Αυτά είναι καλές πηγές πρωτεϊνών και είναι γεμάτες με φυτικές ίνες και θρεπτικά συστατικά. Δοκιμάστε τα μαύρα φασόλια, τα μπιζέλια, και τα ρεβίθια.

 

"Το δέρμα σας είναι ουσιαστικά κατασκευασμένο από πρωτεΐνες, οπότε αν δεν έχετε αρκετή υγιεινή πρωτεΐνη στη διατροφή σας, θα φανεί στο δέρμα σας ", λέει η Giancoli. "Μαζί με τα ψάρια, τα φασόλια είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να τις πάρετε."

 

Πλιγούρι βρώμης . Ολόκληροι κόκκοι όπως πλιγούρι βρώμης, ψωμί ολικής άλεσης και ζυμαρικά, καστανό ρύζι και κινόα βοηθούν στον περιορισμό της φλεγμονής.

 

"Αυτά έχουν επίσης βιταμίνες Β, όπως θειαμίνη και ριβοφλαβίνη, που είναι σημαντικές και για το δέρμα. Εάν δεν λαμβάνετε αρκετά από τα καλά στοιχεία σε τακτική βάση, δεν θα μπορείτε να παράγετε υγιή νέα δερματικά κύτταρα", λέει η Giancoli.

 

Ποτέ δεν είναι αργά για να βελτιώσετε την όψη του δέρματός σας. Ακόμη και οι άνθρωποι που έχουν ήδη σημάδια της πρόωρης γήρανσης του δέρματος μπορούν να επωφεληθούν από την πραγματοποίηση αλλαγών στον τρόπο ζωής τους. Προστατεύοντας το δέρμα σας από τον ήλιο, του δίνετε την ευκαιρία να επισκευάσει κάποιες από τις ζημιές. Οι καπνιστές που σταματούν να καπνίζουν, συχνά παρατηρούν ότι το δέρμα τους φαίνεται πιο υγιές.

 Εάν τα σημάδια της γήρανσης του δέρματος σας ενοχλούν, μπορεί να πρέπει να δείτε έναν δερματολόγο. Νέες θεραπείες και λιγότερο επεμβατικές διαδικασίες για την εξομάλυνση των ρυτίδων, την σύσφιξη του δέρματος, και τη βελτίωση της επιδερμίδας δίνουν σε πολλούς ανθρώπους μία εικόνα υγιούς δέρματος.

• Να τρώτε μικρές μερίδες ανά τακτά χρονικά διαστήματα, 4-5 φορές την ημέρα.
• Να τρώτε αργά και να μην αποσπάστε από εξωτερικά ερεθίσματα.